Popliedje voor een meisje aan de hemelpoort



Het leuke van Romain Bischoff, artistiek leider van Silbersee, is dat hij al een helder beeld heeft van een productie terwijl die nog helemaal van de grond moet komen. Als hij over zijn plannen vertelt, hoef je bij wijze van spreken de voorstelling niet meer te gaan bekijken — je ziet en hoort alles a lvoor je, zó gedetailleerd zijn zijn beschrijvingen.

Ik zei bij wijze van spreken, want zo'n scherp idee betekent tegelijk dat er onderweg nog van alles kan veranderen en dat de werkelijkheid nieuwe mogelijkheden en ideeën opwerpt. Bischoff blijft kijken, luisteren, proeven en testen. Totdat er iets op de planken staat dat zijn oorspronkelijke idee minstens evenaart.

Toen Bischoff me een tijdje geleden vroeg of ik een soort inleiding zou willen componeren voor The Little Match Girl Passion van David Lang (Andersons sprookje van het meisje met de zwavelstokjes), had hij ook zo'n sterk beeld in zijn hoofd. Hij wilde dat ik een kort stuk zou maken, dat in de voorstelling gezongen zou worden door een meisje van 13. Solo, zonder begeleiding.


Naïeve kinderblik


Dat meisje was de 'little match stick girl' uit Langs titel. Aan het begin van de voorstelling zweeft ze in het schemergebied tussen leven en dood. Ze ziet er naar uit om in de hemel verenigd te worden met haar moeder. David Langs oratorium zou in die opzet een flashback worden op de laatste levensuren van het meisje.

Ik had nog nooit voor kinderstem gecomponeerd, maar ik moest bij Bischoffs visioen meteen denken aan de sfeer van Das Himmlische Leben uit de Vierde symfonie van Gustav Mahler: een onschuldig kind dat met naïeve blik uitkijkt naar het hiernamaals, als eenvoudig liedje getoonzet, passend bij zo'n meisje.




Ballad met mp3-speler


Omdat David Lang zo'n sterke eigen vocale stijl heeft, wilde ik daar uit de buurt van blijven in mijn eigen liedje: wel dezelfde glasheldere en naïeve eenvoud die ik zo bewonder in Langs stukken, maar weg van het klassieke idioom. Ik denk dat ik anders te dicht in de buurt zou komen van Lang.

Ik wilde meer de richting in van de pop. En ik wilde toch begeleiding, dus ik bedacht dat het meisje een mobieltje of mp3-speler in haar hand zou hebben waarop het instrumentale deel klonk. De schoolkinderen in mijn straat spelen hun muziek vaak op orkaansterkte af op hun mobieltjes, dus het beeld (meisje en mobieltje) en het lo-fi geluid pasten bij mijn gedachten over het stuk. Je hoort een drumcomputer, synthesizerbegeleiding in gebroken drieklanken en wat metalen ear candy onder de stem van het meisje.

In mijn zoektocht naar een tekst paste ik ongeveer hetzelfde procédé toe als Lang in zijn Little Match Girl Passion: ik parafraseerde het gedicht The Dying Girl van Hans Christian Andersen en construeerde daar mijn coupletten mee. Die Erkönig-achtige tekst gaat over een stervend meisje in de armen van haar moeder. Ijlend ziet ze de engelen die haar zullen meenemen naar het hiernamaals. Uit het In Paradisum uit de gregoriaanse dodenmis haalde ik de tekst voor de refreinen: over engelen die je naar het paradijs leiden en daar voor altijd voor je zullen zingen.

In Paradise is een ballad geworden van hoop, een lichtje in Andersons donker-wrede sprookje.

Voorstellingen
  • 16 december 2014: Try-out Maartenkerk, Zaandam
  • 17 december 2014: Laurenskerk Rotterdam
  • 19 december 2014: Parkstad Limburg Theaters / Cultuurhuis, Heerlen
  • 20 december 2014: De Vereeniging Nijmegen
  • 07 januari 2015: Stadsgehoorzaal Leiden / Aalmarktzaal
  • 08 januari 2015: Korzo, Den Haag
  • 09 januari 2015: Muziekgebouw aan 't IJ, Amsterdam
  • 10 januari 2015: TivoliVredenburg, Utrecht
  • 11 januari 2015: Hervormde Kerk, Nieuwkoop

Meer info op Silbersee.com