Remy van Kesteren

The Clock of the Long Now

Time-Clock-Odd-Spiral

"Toen ik een kind was, hadden mensen het erover wat er zou gebeuren in het jaar 02000. Nog dertig jaar bleef men praten over wat er zou gebeuren in het jaar 02000, maar nu noemt niemand nog een datum in de toekomst. De toekomst is met 1 jaar per jaar gekrompen in mijn leven. Ik denk dat het tijd is voor ons om een ​​langetermijnproject te starten dat mensen voorbij de mentale barrière laat denken van een steeds kortere toekomst. Ik wil graag een grote (denk aan Stonehenge) mechanische klok voorstellen, aangedreven door seizoensgebonden temperatuurveranderingen. Hij tikt 1 keer per jaar, slaat eens per eeuw, en de koekoek verschijnt elk millennium." — Daniel Hillis

Ik las een artikel over The Clock of the Long Now en ik probeerde me deze enorme machine voor te stellen, beierend in een verre toekomst, voor het eerst in eeuwen. Wie zouden er op dat moment luisteren naar deze geluiden? Wat zouden zij horen? En over welke toekomst zouden zij dromen?

Ik maakte The Clock of the Long Now voor Ritual, het nieuwe en theatrale programma van harpist Remy van Kesteren en slagwerker Ramon Lormans. In dit muzikale ritueel spelen Ramon en Remy niet alleen betoverende muziek van Mompou en Satie, snerpende oernoten van Eötvos en Xenakis en nieuwe composities van o.a. Kliphuis en Fiumara, maar creëren de muzikanten ook letterlijk een beest op het podium. Het beest van de muziek, het beestachtige van de wereld en het monster dat in ons allemaal zit komt in dit theatrale concert over schoonheid, angst en de kracht van muziek tot leven.



Remy van Kesteren vroeg of ik een verstild werk wilde maken, in de geest van Cloud Chamber. Na het lezen over The Clock of the Long Now wilde ik zelf zo'n klok bouwen, maar dan in muziek. Harp en metalen slagwerk versmelten tot in mijn Clock tot belklanken — een uurwerk ontwaakt na lange tijd en doet de tijd stollen met zijn carillon.